Mijn vriend Arthur Kornblum en ik zaten te eten in 'n restaurant.
De Horn and Hardart, heette 't.
Dit mooie meisje kwam binnen, en ik zei tegen Arthur:
"Arthur, zie je dat meisje?"
"Daar ga ik mee trouwen."
Twee weken later was 't zover.
Dat is meer dan 50 jaar geleden.
We zijn nog altijd samen.
UNIVERSITEIT VAN CHICAGO - 1977
- Ik hou van jou. - En ik van jou.
Hoi.
Sally, dit is Harry Burns. Harry, dit is Sally Albright.
Aangenaam.
- Wil jij eerst rijden? - Doe jij maar, je zit er toch al.
De achterkant is open.
- Bel me op. - Zodra ik er ben.
- Zodra je op de snelweg zit. - Ik bel je nog voor die tijd.
- Ik hou van jou. - En ik van jou.
- Ik mis je nu al. - Ik ook.
Ik heb 't uitgerekend.
We zijn 18 uur onderweg, dus zes beurten van elk drie uur.
We kunnen ook de kilometers verdelen.
Ik heb daar 'n kaart waarop je kunt zien waar we 't van elkaar kunnen overnemen.
Druif?
Ik eet niet tussen maaltijden door.
Ik draai 't raam wel naar beneden.
Vertel me je levensverhaal.
- M'n levensverhaal? - We hebben 18 uur.
Er valt niks te vertellen, er is me nog niets overkomen.
- Daarom ga ik naar New York. - Zodat je iets overkomt? Wat dan?
Ik ga voor journalist studeren.
Om te schrijven over wat anderen overkomt.
- Zo kun je 't stellen. - En als je niets overkomt?
Stel dat er nooit iets gebeurt, dat je nooit iemand tegenkomt.
Dan ga je dood en lig je twee weken weg te rotten voordat iemand je vindt.
Amanda zei al dat je iets engs had.
- Dat vond ze net leuk. - Dat je 'n engerd bent?
Heb jij geen enge trekjes?
Je bent vast zo'n vrolijk ding dat overal hartjes tekent.
Ik heb ook m'n enge trekjes.
O ja? Als ik 'n boek lees, begin ik met de laatste bladzijde.
Als ik doodga voor 't uit is, weet ik tenminste hoe 't eindigt. Dát is eng.
Dat wil niet zeggen dat je diepzinnig bent.
In 't algemeen ben ik gelukkig. Daar is niks mis mee.
Omdat je 't te druk hebt met gelukkig zijn. Denk je soms na over de dood?
Tuurlijk, zo af en toe een vluchtige gedachte.
- Ik denk er dagen over na... - Ben je daarom beter dan ik?
Als 't zover is, ben ik er klaar voor. Jij niet.
En ondertussen verpest je je leven door erop te zitten wachten.
- Je hebt 't mis. - Nee, hij wil dat ze weggaat.
- Hij zet 'r op 't vliegtuig. - Zij wil niet blijven.
Natuurlijk wel. Zou jij niet bij Humphrey Bogart willen blijven?
Ik heb geen zin om weg te rotten in 'n café in Casablanca,
al vind je me nog zo'n snob.
- Je hebt liever 'n stijve hark... - Die president wordt.
...dan 'n man die geweldig is in bed,
maar de eigenaar van 'n bar is.
Precies.
Vrouwen zijn nu eenmaal praktisch aangelegd.
Daarom stapt Ingrid Bergman op dat vliegtuig.
- Ik snap 't al. - Wat?
- Niks. Laat maar zitten. - Laat wat maar zitten?
- Niks. - Zeg 't nou maar.
Jij hebt gewoon nog nooit echt lekker gevreeën.
- Twee personen. - Daar.
- Wel waar. - Nee, hoor.
Ik heb al heel vaak lekker gevreeën.
Met wie dan?
Met wie heb jij zo lekker gevreeën?
- Dat gaat je niks aan. - Prima.
Shel Gordon.
Sheldon?
Dat bestaat niet. Niet met Sheldon.
- Jawel. - Nee.
Een Sheldon doet je belastingen, of behandelt je wortelkanaal.
Rollebollen is z'n sterke kant niet.
Het zit 'm in de naam. Pak me, Sheldon.
Je bent 'n beest, Sheldon. Dek me, Sheldon.
Het klinkt gewoon niet.
- Wat zal 't zijn? - Nummer drie.
De salade van 't huis, olie en azijn ernaast, en appeltaart met roomijs.
Salade van 't huis, appeltaart met roomijs.
Ik wil warme taart en 't ijs ernaast, niet erop.
Aardbei, geen vanille.
Anders geen ijs, alleen slagroom, maar geen kant-en-klare, alleen verse.
- Zelfs geen taart? - Wel taart, maar dan niet warm.
- Wat? - Niets.
- Hoe is 't uitgeraakt met Sheldon? - Wie zegt dat 't uit is?
Anders waren wij nu niet samen, maar zat je bij Sheldon de dekhengst.
Ten eerste zijn wij niet samen.
En ten tweede gaat 't je niks aan waarom 't uit is.
Klopt.
Ik wil 't niet weten.
Hij was heel jaloers en ik heb dagen-van-de-week-onderbroekjes.
Stop de tijd.
Dagen-van-de-week-onderbroekjes?
Ja, met de dagen van de week erop. Ik vond 't geinig.
Op 'n keer zegt Sheldon: "Je draagt zondag nooit."
Hij vond 't verdacht. Waar had ik zondag achtergelaten?
- Hij wou m'n uitleg niet geloven. - Nou?
- Er is geen zondag. - Waarom niet?
Vanwege God.
Vijftien procent van mijn deel...
Zes dollar negentig.
Ik geef 'r zeven.
Heb ik iets op m'n gezicht?
Je bent heel aantrekkelijk.
Dank je.
- Amanda heeft daar nooit over gerept. - Misschien denkt zij er anders over.
Het is geen kwestie van smaak, je bent gewoon aantrekkelijk.
- Amanda is 'n vriendin van me. - Nou en?
- Jullie zijn 'n stel. - Nou en?
Je probeert me te versieren.
Hoe kom je daar nu bij?
Waarom denken vrouwen altijd dat mannen op de versiertoer zijn?
Stel dat ik je wel wou versieren. Hoe kan ik 't dan goedmaken?
Ik neem 't terug.
- Dat kun je niet. - Waarom niet?
- Je hebt 't al laten ontglippen. - O jee, wat nu?
- Bel de politie, 't is ontglipt. - Laat 't nou maar rusten.
Laat maar rusten. Dat is ook mijn motto.
Dat zeg ik nou de hele tijd: "Laat maar rusten."
Zullen we 'n motelletje opzoeken? Kijk, ik laat 't niet rusten.
Ik kon 't niet laten rusten.
Wat?
- We zijn gewoon vrienden. Goed? - Prima.
Je weet toch wel dat vriendschap onmogelijk is?
Waarom?
Nou...
En dit is geen versiertrucje...
Bij vriendschap tussen man en vrouw staat seks altijd in de weg.
Ik heb mannelijke vrienden en daar komt geen seks bij kijken.
- Nee, hoor. - Jawel.
- Dat denk je maar. - Vrij ik soms met ze zonder dat ik 't weet?
Nee, maar ze willen met je vrijen.
- Nietes. - Welles.
- Hoe weet je dat? - Platonische vriendschap bestaat niet.
Met 'n aantrekkelijke vrouw wil 'n man vrijen.
Dus vriendschap kan wel als hij haar niet aantrekkelijk vindt?
Nee, dan wil hij nog met 'r vrijen.
En als zij nou niet wil?
Maakt niet uit. Seks wint 't altijd van vriendschap. Punt uit.
Dan worden we geen vrienden.
Jammer. Ik ken verder niemand in New York.
- Bedankt voor de lift. - Het was interessant.
Het was me 'n genoegen.
- Nog 'n prettig leven verder. - Insgelijks.
- We gingen op school al met elkaar. - De middelbare school.
Na 'n jaar op de universiteit is hij verhuisd.
Ik ben 'r nooit vergeten.
Hij is me nooit vergeten.
Haar gezicht stond in m'n geheugen gegrift.
34 jaar later op Broadway zag ik haar uit Toffenetti's komen.
We keken elkaar aan en 't was alsof de tijd had stilgestaan.
Ze was nog even mooi als toen ze 16 was.
Hij was niet veranderd.
Hij was geen haar veranderd.
VIJF JAAR LATER
Ik dacht al dat jij 't was. Harry Burns.
- Harry, hoe gaat 't? - Goed, en met jou?
Prima.
Ik liep toevallig langs en ik dacht meteen dat jij 't was.
Werk je nog altijd voor 't OM? Nee, ik ben overgelopen. Wat doe jij?
Ik werk voor 'n politiek adviesbureau.
Geweldig.
Dit is Sally Albright. Harry Burns.
Harry en ik...
We woonden in hetzelfde gebouw.
Ik moet gaan. Fijn je te zien.
Godzijdank.
Tijdens de langste nacht van m'n leven zijn we samen naar New York gereden.
- En? - Hij wou met me slapen, ik zei nee.
Hij ging met mijn vriendin...
Ik ben haar naam vergeten.
Ik ben hopeloos. Op mijn 26e ben ik al de naam van mijn schoolvriendin vergeten.
- Hoe liep 't af? - Wat?
Toen hij met je naar bed wou, en jij nee zei...
Ik zei dat ik gewoon bevriend wilde zijn.
Toen zei hij dat vriendschap tussen man en vrouw onmogelijk is.
Vind je dat ook?
Nee.
Heb jij gewone vriendinnen?
Nee.
Maar als je wilt, zoek ik er een.
Ze heette Amanda Reese. Gelukkig.
Ik zal je missen. Ik hou van jou.
- O ja? - Ja.
Ik hou ook van jou.
- Wilt u iets drinken? - Nee, dank u.
- Mag ik 'n bloody mary? - Ja, hoor.
Nee, wacht even.
Driekwart tomatensap, een scheutje wodka
met 'n schijfje limoen, ernaast.
Universiteit van Chicago, toch?
- Ja. - Zag je er toen ook zo leuk uit?
- Nee. - Hebben we ooit...
Na de universiteit zijn we samen van Chicago naar New York gereden.
- Willen jullie naast elkaar zitten? - Gaaf.
- Je was 'n goeie vriendin van... - Amanda.
- Je bent haar naam vergeten. - Niet waar. Amanda, toch?
Amanda Rice. Ja, Reese. Dat zei ik toch.
- Waar is die nu? - Geen idee.
Geen idee?
Jij wou mij niet omdat jullie zulke dikke vrienden waren.
- Jullie hadden verkering. - Was 't de opoffering waard?
Je zult 't niet willen geloven, maar ik heb 't nooit beschouwd als 'n opoffering.
Mij best.
- Je wou gymnast worden. - Journalist.
Dat zei ik toch? En?
- Ik ben journaliste bij The News. - Fantastisch. En je gaat met Joe.
Hartstikke gaaf.
Hoelang al? Drie weken?
Een maand. Hoe wist je dat?
Hij brengt je naar 't vliegveld omdat 't pas aan is. Ik doe dat dus nooit.
Waarom niet?
Later als je 't niet meer doet, krijg je te horen:
waarom breng je me nooit meer naar 't vliegveld?
Ongelooflijk.
Je ziet er normaal uit, maar in feite ben je de engel des doods.
Ga je met 'm trouwen?
We kennen elkaar pas, van trouwen is er nog geen sprake.
Ik ga trouwen.
O ja?
Jij?
Met wie?
Helen Hillson, 'n advocate. Ze behoudt haar meisjesnaam.
Jij gaat trouwen.
Waarom lach je?
- Wat optimistisch van je. - Dat krijg je als je smoorverliefd bent.
Geweldig. Fijn dat je zo van 't leven geniet.
Op 'n gegeven moment wordt 't je te veel.
Wat?
Het vrijgezellenbestaan.
Je leert iemand kennen.
Als je elkaar leuk genoeg vindt, ga je samen uit eten, ga je dansen...
Daarna ga je met 'r naar huis om te vrijen en wat denk je na afloop?
Hoelang moet ik blijven liggen voor ik 'm kan smeren.
30 seconden?
Denk je dat? Echt?
Ja, alle mannen zijn zo.
Hoelang wil jij vastgehouden worden? De hele nacht toch?
Dat is je probleem: ergens tussen 30 seconden en de hele nacht.
- Ik heb helemaal geen probleem. - Jawel.
Blijf je hier overnachten?
Wil je met me uit eten?
- Als vrienden. - Daar geloof jij toch niet in?
- Wanneer heb ik dat gezegd? - Op weg naar New York.
Dat is waar ook.
Het kan niet, tenzij ze allebei een relatie met iemand anders hebben.
We passen de regel aan.
Als je allebei 'n relatie hebt, staat er minder druk op de ketel.
Maar dan begrijpt je partner niet waarom je bevriend wilt zijn met die ander.
Alsof er iets ontbreekt in de relatie.
Dat kun je proberen te ontkennen.
Maar dan beschuldigt je partner je ervan dat je op die vriend of vriendin valt.
En daar zit vast wat in. Wie houden we voor de gek?
Dus we zijn terug bij af. Vriendschap tussen man en vrouw kan niet.
Dus hoe zit 't met ons?
Vaarwel.
Ik wacht wel. Loop jij maar vooruit.
We zijn 40 jaar geleden getrouwd.
Na drie jaar zijn we gescheiden. Toen ben ik met Marjorie getrouwd.
- Eerst woonde je samen met Barbara. - Voordat ik getrouwd was met Marjorie.
- Toen ben je gescheiden. - En ben ik met Katie getrouwd.
Weer 'n scheiding.
Een paar jaar later op de begrafenis van Eddie Collecio, zag ik haar weer.
Ik was met een of andere griet.
Roberta.
Ik zat de hele tijd naar jou te staren.
Ik ben in 't geniep naar 'r toegegaan en...
- Wat zei ik ook alweer? - Wat doe je na afloop.
We zijn koffie gaan drinken en 'n maand later waren we getrouwd.
Precies 35 jaar na onze eerste trouwdag.
- Ik heb z'n zakken geleegd. - Waarom doe je dat nou?
Weet je wat ik heb gevonden?
Hij en z'n vrouw hebben een eettafel van 1600 dollar gekocht.
- Waar? - Daar gaat 't niet om.
- Hij gaat nooit bij haar weg. - Dat weet je al twee jaar.
Je hebt gelijk.
Zoek toch iemand die vrij is. Vroeger kende ik massa's vrijgezellen.
Die zijn er best. Sally heeft er ook een gevonden.
- Dat was de laatste. - Joe en ik zijn uit elkaar.
- Sinds wanneer? - Maandag.
- En je zegt 't nu pas? - Joe is weer vrij?
Doe niet zo harteloos, Marie.
- Ze is overstuur. - Nee hoor, 't hing in de lucht.
Jullie waren 'n stel, jullie deden alles samen.
Ik zei tegen mezelf: je verdient beter, je bent 31...
- En je inwendige klok tikt. - Die begint pas te tikken als je 36 bent.
Je ziet er geweldig uit.
Ik begin er al aan te wennen. Ik voel me goed.
Mooi. Dan kun je er weer tegenaan.
- Moet dat nou? - Hoe moet 't anders?
De ideale vent. Ik vind er niks aan, maar jij vindt 'm vast leuk.
- Ze knapt niet af op onderkinnen. - Ik ben er nog niet aan toe.
- Je zei net dat je er overheen bent. - Dat klopt, maar ik ben in de rouw.
- Hoe heet ie? - Alex Anderson.
Daar heb je me zes jaar geleden het nummer al van gegeven.
Wacht. Hebbes.
- Ken Darman. - Die is al 'n jaar getrouwd.
Echt?
Getrouwd.
Wacht.
Wat voor zin heeft 't om nu 'n leuke vent te ontmoeten
als ik al op voorhand weet dat hij maar 'n overgangsfase is?
Wacht niet te lang.
Kijk maar naar David Warsaw.
Z'n vrouw liet 'm in de steek, iedereen wou dat hij 't rustig aan deed.
Zes maanden later was hij dood.
Moet ik meteen met iemand trouwen voor 't geval ie doodgaat?
Dan kun je tenminste zeggen dat je getrouwd was.
De ware loopt hier ergens rond. Als jij hem niet pakt, doet 'n ander 't wel.
Dan moet je er maar mee leren leven dat je man getrouwd is met die ander.
- Sinds wanneer? - Vrijdag.
Helen komt thuis en zegt: ik weet niet of ik wel getrouwd wil zijn.
Alsof ze 't niet persoonlijk bedoelt, en 't haar terloops te binnen is geschoten.
Ik wind me niet op en stel voor dat we er rustig over nadenken.
De volgende dag wil ze tijdelijk uit elkaar.
We kunnen nog wel samen uitgaan. Alsof ik me daardoor beter moet voelen.
Ik ben juist getrouwd omdat ik genoeg had van al dat uitgaan.
Uitgaan met je eigen vrouw hoeft niet, die houdt al van je.
Er begint iets aan me te knagen: misschien houdt ze niet van me.
Ik vraag haar: hou je niet meer van me? Weet je wat ze antwoordt?
- Ik heb nooit van je gehouden. - Dat is wreed.
- Zoiets kom je niet gauw te boven. - Bedankt.
Als schrijver kan ik je verzekeren dat dat erg wreed is.
Dan zegt ze dat ze de flat van 'n collega kan onderhuren.
Ik ben sprakeloos. Er wordt gebeld.
Haar woorden hangen nog in de lucht.
- Zoals zo'n wit ballonnetje... - Een tekstwolkje.
Ik doe open en 't zijn de verhuizers.
Dat vind ik verdacht. Ik vraag: wanneer heb je die gebeld?
Geen antwoord. Dus ik vraag 't aan de verhuizers.
Die doen geen bek open. Eén heeft een T-shirt met Don't fuck with Mr Zero.
Ik zeg: Helen, wanneer heb je ze gebeld?
Een week geleden, zegt ze. Waarom heb je niks gezegd, vraag ik.
Ik wou je verjaardag niet verpesten, zegt ze.
Dus Mr Zero wist 't een week eerder dan jij?
- Ja. - Ongelooflijk.
- Het wordt erger. - Nog erger?
Het is één grote leugen.
Ze is verliefd op 'n ander.
Een fiscaal jurist.
- Ze is bij 'm ingetrokken. - Hoe weet je dat?
Ik ben haar gevolgd.
- Wat vernederend. - Dat kun je wel zeggen.
In m'n achterhoofd heb ik altijd geweten dat ons geluk 'n illusie was.
En dat ze me op 'n dag zoiets zou flikken.
Ontrouw is niet de reden waarom mensen gaan scheiden.
Het is gewoon 'n symptoom van iets diepers.
O ja? Nou, dat symptoom doet 't met mijn vrouw.
Ik kwam per ongeluk 'n afschrift van z'n creditcard tegen.
Hoezo, per ongeluk?
Hij was zich aan 't scheren en 't zat in zijn tas.
Stel dat hij je betrapt had.
Daar gaat 't niet om.
Hij heeft 'n negligé van 120 dollar voor z'n vrouw gekocht.
Hij gaat nooit bij haar weg.
Dat weet toch iedereen?
Je hebt gelijk.
Je hebt 'n aanbidder in Zelfontplooiing.
Ik ken hem. Iets voor jou, hij is getrouwd.
- Wie is 't? - Harry Burns, 'n politiek adviseur.
- Wat 'n leuke man. - Vind je?
- Hoe weet je dat ie getrouwd is? - Toen ik 'm kende, was ie verloofd.
- Wanneer was dat? - Zes jaar geleden.
- Wie zegt dat hij nog getrouwd is? - Het is 'n walgelijke vent.
Net zoals in The Lady Vanishes. "Wat ben je toch een walgelijke vent".
- Verachtelijk. - Die werden ook smoorverliefd.
- En hij herkent me nooit. - Sally Albright.
- Ik dacht al dat jij 't was. - Inderdaad.
Dit is Marie.
Dat was Marie.
- Hoe gaat 't? - Goed.
- En met Joe? - Ook goed.
Schijnt 't.
- Zijn jullie uit elkaar? - Ja, net.
Dat is jammer.
Ja, nou ja.
- Hoe is 't met jou? - Goed, hoor.
Hoe is 't om getrouwd te zijn?
Niet leuk.
- We gaan scheiden. - Wat erg.
Dat meen ik echt.
Niks aan te doen. Wat is er met jullie gebeurd?
In 't begin wilden we allebei hetzelfde.
We wilden samenwonen, niet trouwen.
Om ons heen zagen we dat trouwen een relatie geen goed deed.
Het is funest voor je seksleven.
Echt waar. Dat is een van de geheimen die niemand je verklapt.
Vooral als je kinderen hebt. Neem nou m'n vriendin Alice.
Die klaagde altijd over 't feit dat zij en Gary 't nooit meer deden.
Klagen is 't juiste woord niet. Ze vond 't niet eens erg.
Ze waren de hele tijd doodop en hadden geen zin meer in seks.
Joe en ik hadden 't er vaak over hoe geweldig onze relatie eigenlijk was.
We konden 't doen in de keuken zonder aan de kinderen te hoeven denken.
We konden op 't vliegtuig naar Rome springen.
Op 'n dag ging ik naar 't circus met 't dochtertje van Alice.
Onderweg deden we "ik zie, ik zie wat jij niet ziet".
Ze zag 'n man en 'n vrouw met twee kleine kinderen.
Hij droeg een van de kinderen op z'n schouders.
Ik zie 'n gezin, zei ze.
En ik barstte in tranen uit.
Zomaar.
Toen ik thuiskwam, zei ik tegen Joe: we springen nooit zomaar op 't vliegtuig.
- En de keuken... - Nooit.
De vloer voelt veel te koud aan.
We hebben er lang over gepraat en ik vertelde 'm wat ik wou.
Hij wou iets anders.
Toen heb ik 't maar uitgemaakt en is ie vertrokken.
En ik voel me prima.
Ik ben er overheen.
Meer kon hij me niet geven.
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat ik er goed aan heb gedaan.
Wat goed van je.
- Ik heb tenminste de flat. - Dat zeggen ze tegen mij ook.
Maar 'n flat vind je toch zo? Je leest gewoon de overlijdensberichten.
Je gaat naar 't adres van 'n overledene en geeft de portier 'n fooi.
Ze moesten de overlijdensberichten combineren met de woonkrant.
"Mr Klein laat 'n vrouw en twee kinderen achter, en 'n ruime flat met open haard."
Ik vond je vroeger helemaal niet leuk.
- Ik jou ook niet. - Wel waar.
Alleen was je toen zo opgefokt. Nu ben je veel zachter.
Wat 'n rotopmerking. Het klinkt lief, maar eigenlijk is 't een verwijt.
Oké, je bent niks veranderd.
Je neemt 't mij kwalijk dat ik niet met je naar bed wou.
Maar misschien lag dat wel aan jou.
Wat is de verjaringstermijn voor verontschuldigingen?
- Tien jaar. - Dan ben ik nog net op tijd.
Zullen we 'n keer uit eten gaan?
Worden we nu vrienden?
Geweldig. Bevriend met 'n vrouw.
Jij bent de eerste aantrekkelijke vrouw waar ik niet mee naar bed wil.
Wat geweldig.
- We zijn in hetzelfde ziekenhuis geboren. - In 1921.
- Er zat 'n week tussen. - Hetzelfde ziekenhuis.
- We woonden in dezelfde buurt. - In huurkazernes.
- In de Lower East Side. - Delancey Street.
- Toen ik 10 was, verhuisden we. - Naar Fordham Road.
- Zij verhuisde toen ze elf was. - Naar 183rd Street.
- Ze werkte zes jaar op de 15e etage. - Voor 'n veelbelovend neuroloog...
- Ik had 'n praktijk op de 14e. ...dokter Permelman.
Daar hebben we elkaar nooit gezien.
- Vreemd, hè. - Weet je waar we elkaar ontmoetten?
- In de lift van 'n hotel in Chicago. - Ik was er op familievisite.
- Hij zat op de derde etage, ik op de 12e. - Ik ben negen etages te ver gegaan.
Negen etages.
Hallo.
- Slaap je al? - Ik kijk naar Casablanca.
- Kanaal? - Elf.
Dus jij hebt liever Laszlo dan Bogart?
- Wanneer heb ik dat gezegd? - Op weg naar New York.
- Onzin. Waarom zou ik zoiets zeggen? - Zoals je wilt.
- Slaap je goed? - Waarom?
Ik slaap niet goed de laatste tijd. Ik mis Helen.
Ik denk dat ik ziek word. Ik zat vannacht naar de Spaanse zender te kijken.
- Ik voel me niet lekker. - Ik lag al om half acht in bed.
Net als op de lagere school.
Dat is 't leuke aan depressief zijn. je rust veel.
- Ik ben niet depressief. - Zoals je wilt.
Slaap je nog aan dezelfde kant van 't bed?
- Niet meer. Nu gebruik ik 't hele bed. - Wat goed van je.
Ik ben er nog niet aan toe.
Ik mis haar.
- Ik mis hem helemaal niet. - Zelfs geen klein beetje?
Weet je wat ik wel mis?
Het hele concept.
Misschien heb ik dat ook wel.
Nee, ik mis Helen zelf.
De laatste scène.
Vaarwel, Rick. Hou je goed.
Ingrid Bergman, die doet nooit moeilijk.
- Moeilijk? - Je hebt twee soorten vrouwen.
Die makkelijk en die moeilijk doen.
En Ingrid Bergman is makkelijk?
- Geen twijfel mogelijk. - Wat ben ik?
Het ergste soort. Jij doet moeilijk zonder 't te beseffen.
- Daar ben ik 't niet mee eens. - O nee?
De salade van 't huis, geen slasaus, wel olie en azijn, niet erop maar ernaast.
Daarna zalm met mosterdsaus, met de saus ernaast.
- Je wilt 't altijd ernaast. - Ik weet wat ik wil.
Ja, je wilt graag moeilijk doen.
Louis, dit is het begin van een mooie vriendschap.
De beste slotzin die er bestaat.
Ik word ziek, ik voel 't.
- Vast 'n snelgroeiende tumor. Dat heerst. - Welnee.
- Hoe weet je dat? - Ga naar de dokter als je bezorgd bent.
Die zegt vast dat ik in orde ben.
- Val je wel in slaap? - Anders ga ik wel wat doen.
- Wat dan? - Dan ga ik liggen kreunen.
Ik begin alvast te oefenen.
Welterusten.
Jij ook.
Ik heb weer gedroomd dat ik lig te vrijen voor 'n Olympische medaille.
Ik zit in de finale.
Ik krijg 'n 10- van de Canadezen en 'n 10 van de Amerikanen.
M'n moeder is 't Oost-Duitse jurylid en geeft me 'n 5,6.
Vanwege m'n afsprong, denk ik.
Ik heb al sinds m'n 12e dezelfde droom.
- Hoe gaat die? - Het is nogal gênant.
Laat dan maar zitten.
- Hij gaat over 'n man... - Hoe ziet hij eruit?
- Hij heeft geen gezicht. - Een man zonder gezicht.
- Hij rukt m'n kleren van m'n lijf. - En daarna?
Dat is alles.
Echt?
Je droomt al jaren over 'n man zonder gezicht die je kleren van je lijf rukt.
- Altijd dezelfde droom? - Soms steek ik er wat variatie in.
- Hoe dan? - Dan draag ik andere kleren.
Ik heb besloten dat we de hele dag zo gaan praten.
- Zo? - Nee. Zeg mij maar na.
Peper...
Ober, er zit te veel peper op mijn paprika's.
Plus ik prefereer 'n portie pinda's.
Ga je vanavond mee naar de film?
Niet herhalen, antwoorden.
Wil je vanavond mee naar de film?
Ik wil wel, maar ik kan niet.
Heb je soms 'n afspraakje?
- Ja. - Echt?
Ik wou 't je zeggen, maar 't zat me niet lekker.
- Waarom? - Omdat we zo vaak samen zijn.
- Ik vind 't leuk voor je. - O ja?
- Wat doe je aan? Dat? - Misschien. Hoezo?
Je moet vaker 'n rok dragen. Rokken staan je geweldig.
Ja?
Hiërogliefen zijn eigenlijk 'n stripverhaal met ene Sfinxy in de hoofdrol.
Jij moet er ook weer op uit.
- Nee, hoor. - Jawel.
- Ik ben er nog niet aan toe. - Het is de hoogste tijd.
Wat 'n rotavond.
Hij moet andersom.
Na de eerste keer wordt 't beter.
Jij hebt 't ook nog maar één keer gedaan. Hoe weet je dat 't niet erger wordt?
In 't restaurant trok ie 'n haar uit m'n hoofd om ermee te flossen.
Dat is niks vergeleken met mijn nachtmerrie.
Het begon goed. Het was 'n lieve meid.
We zitten te praten in 'n Ethiopisch restaurant.
Ik zat te geinen: hebben ze dan eten in Ethiopië?
We zijn hier zo weg, want we krijgen straks twee lege borden.
Ze vertrok geen spier.
Daarna vroeg ik waar ze had gestudeerd. Aan Michigan State, dus.
Dat deed me aan Helen denken.
Ik kreeg 't ineens heel benauwd.
M'n hart ging tekeer en ik begon te zweten als 'n otter.
- Wat was Helens universiteit? - Northwestern.
Maar 't zijn allebei goeie universiteiten.
Ik was zo overstuur, ik moest 't restaurant verlaten.
Het zal 'n poosje duren.
Misschien duurt 't wel maanden voor we iemand leuk vinden.
En nog langer voor we met iemand naar bed gaan.
Ik ben met 'r naar bed geweest.
- Je bent met 'r naar bed geweest? - Natuurlijk.
- Ik snap er niks van. - Hoe bedoel je?
Je bent graag bij haar.
Je vindt 'r aantrekkelijk.
Maar je gaat niet met 'r naar bed.
- Je durft niet gelukkig te zijn. - Waarom gun je mij dit niet?
Ik ben er trots op dat ik 'n vriendin heb waar ik niet mee slaap.
- Schiet eens op. - Ik was hier 't eerst.
- Nietes. - Welles.
- Idioot. - Griezel.
- Waar was ik? - Je was trots.
Het is 'n bevrijdend gevoel. Ik kan haar van alles vertellen.
Dingen die je aan mij niet kwijt kunt?
Het is gewoon anders. De vrouwelijke kijk op de zaken.
Zij vertelt me over de mannen in haar leven, en andersom.
Vertel je haar over je scharrels?
Zoals die keer dat ik ongelooflijk lekker gevreeën had.
Die meid wist gewoon niet hoe ze 't had, ze lag te miauwen.
- Heb je 'n vrouw laten miauwen? - We kunnen elkaar die dingen vertellen.
En ik hoef niet op m'n woorden te letten, want ik hoef 'r niet te verleiden.
Ik kan gewoon mezelf zijn.
Heb je 'n vrouw laten miauwen?
Spring je 't bed uit en storm je de deur uit?
- Precies. - Wat doe je, wat zeg je?
Dat ik naar de kapper moet, dat ik ga squashen.
- Je doet niet aan squash. - Dat weten zij niet.
- Wat smerig. - Ja, hè?
Ik ben blij dat 't nooit wat geworden is tussen ons.
Je zou 's nachts uit bed kruipen onder het mom dat je je kolenkit moest poetsen.
Je hebt geen open haard, maar weet ik veel?
Wind je niet zo op, dit heeft niks met jou te maken.
Je beledigt alle vrouwen, dus ook mij.
Tot dusver heb ik nog geen klachten ontvangen.
Omdat je 'm smeert voordat ze iets kunnen zeggen.
Ze hebben 't heus wel naar hun zin.
- Hoe weet je dat? - Dat weet ik gewoon.
- Omdat ze... - Ja, omdat ze...
Hoe weet je dat ze echt...
Wat wil je zeggen? Dat ze doen alsof ze klaarkomen?
- Dat zou kunnen. - Ga toch weg.
Vroeg of laat doet elke vrouw alsof.
- Niet bij mij. - Hoe weet je dat?
Dat weet ik gewoon.
Juist.
Ik was vergeten dat je 'n man bent.
- Wat bedoel je daar nou mee? - Niets.
Alle mannen denken zoals jij, en toch doen de meeste vrouwen alsof.
Reken 't zelf maar uit.
Denk je niet dat ik 't zou merken?
Hou op.
Is er iets?
Ja, daar.
Doe mij maar 't zelfde als zij.
- Je ziet er stukken beter uit zonder baard. - Ik ben 'n stuk.
Zet je schrap.
Bedankt voor de uitnodiging.
Als we volgend jaar nog steeds alleen zijn, doen we 't nog eens over.
Nu kunnen we tenminste lekker schuifelen.
Zullen we 'n luchtje gaan scheppen?
Gelukkig nieuwjaar.
Hij was de leider van 't jongenskamp, ik van 't meisjeskamp.
We hadden 'n dansavond.
Hij kwam naar ons toe. Ik dacht dat hij het op mijn vriendin Maxine gemunt had.
Iedereen zag haar altijd zitten.
- Maar hij wou mij. Hij zei... - Ik ben Ben Small uit Coney Island.
Ik wist 't meteen. Net zoals je weet of 'n meloen rijp is.
Je hebt bloemen aan jezelf gestuurd?
60 dollar voor 'n enorm boeket.
Met 'n kaartje dat ik op tafel wou leggen, zodat Arthur 't zou zien.
Wat stond erop?
- "Zeg ja. Liefs, Jonathan." - Is 't gelukt?
Hij is niet op komen dagen, hij moest ergens naartoe met z'n vrouw.
- Hij gaat nooit bij 'r weg. - Tuurlijk niet.
Je hebt gelijk.
- Waar is die tent? - Eén straat verderop.
Waarom doe ik dit?
Harry en jij zijn twee van m'n beste vrienden.
Als jullie elkaar zien zitten, kunnen we vrienden blijven
en vervreemden we niet van elkaar, zoals zo vaak 't geval is.
Wij zijn toch niet van elkaar vervreemd sinds Arthur en ik bij elkaar zijn?
Stel dat Arthur z'n vrouw verlaat en ik hem ontmoet,
dan beloof ik je dat wij van elkaar zouden vervreemden.
Hij gaat nooit bij haar weg.
- Natuurlijk niet. - Je hebt gelijk.
- Ik weet 't niet. - Het is maar 'n etentje.
Ik heb eindelijk aanvaard dat ik alleen maar m'n werk heb.
- Waarom ga jij niet met haar uit? - We zijn gewoon vrienden.
- Dus 't is moeders mooiste niet. - Ze is mooi.
- Je zei ook dat ze lief was. - Dat klopt.
Dat wordt altijd gezegd van iemand die niet mooi is.
Als je mij vraagt hoe ze eruitziet en ik antwoord dat ze lief is,
dan is ze niet mooi.
Maar als ik terloops zeg dat ze lief is, dan kun je nog beide kanten op.
Het kan 'n mooi lief ding zijn, of 't kan 'n lelijk lief ding zijn.
En?
- Ze is mooi. - Maar niet bloedmooi.
Volgens mij probeert Jimmy Breslin New York wakker te schudden.
- Hoezo, wakkerschudden? - Als je van de bijstand leeft...
Heb ik jouw etalages al gezien?
Een paar weken geleden heb ik iets met gijzelaars gedaan.
O, met die blinddoeken?
Interessant.
Ik ben niet weg van Jimmy Breslin.
Door hem ben ik gaan schrijven. leder z'n meug.
Jullie komen allebei uit New Jersey.
- Waar kom jij vandaan? - South Orange.
- Haddonfield. - Tjonge.
- Weten jullie 't al? - Ik neem de gegrilde ridicchio vooraf.
Ze bestelt als geen ander. Ze zoekt altijd 't beste uit,
en dan wil ze 't op 'n manier waar zelfs de kok paf van staat.
- Restaurants zijn overgewaardeerd. - Zeg dat wel.
Restaurants zijn 't theater van de jaren 80.
- Dat heb ik ergens gelezen. - Dat heb ik geschreven.
- Ga weg. - Echt.
Ik citeer nooit iets uit 'n tijdschrift. Is dat niet toevallig?
- En jij hebt dat geschreven? - Net als Pesto is de nieuwe quiche.
- Maak 't nou. - Heus waar.
- Waar stond dat toch in? - New York Magazine.
Sally schrijft voor New York Magazine.
Dat artikel heeft me echt geraakt. Ik ben geen expert, maar...
Ik ben blij dat 't je aansprak.
Ik heb enorme bewondering voor mensen die zich zo kunnen uitdrukken.
Dit is de eerste keer dat ik iemand uit 'n artikel van mij hoor citeren.
Ik zoek al tijden naar rode pumps.
Wat vind je van Jess?
Zie je hem zitten?
- Ik weet 't niet. - Ik vind 't een leuke vent.
- Je ziet hem zitten. - Als jij dat niet erg vindt.
Ga je gang.
Ik maak me zorgen om Harry. Hij is nogal kwetsbaar op 't moment.
- Wijs hem niet te abrupt af. - Nee, hoor.
- Vind je 't goed als ik Marie opbel? - Ga je gang.
Maar niet meteen. Sally is nogal kwetsbaar op 't moment.
Bel Marie gerust op, maar wacht 'n weekje.
- Niet vanavond. - Dat kwam niet eens in me op.
Ik heb genoeg gewandeld, ik neem 'n taxi.
- Ik ga met je mee. - Fantastisch.
Ik werd benaderd door 'n man die zei: "Ik heb 'n leuk meisje voor je gevonden."
"Ze woont één dorp verderop."
"Ze zoekt 'n man."
We mochten elkaar pas op de dag van de bruiloft zien.
Maar zo lang wilde ik niet wachten.
Dus ik sloop haar dorp binnen en verstopte me achter 'n boom.
Ze was de was aan 't doen.
Ik dacht: "Als ze tegenvalt, trouw ik niet met haar."
Maar ze zag er heel leuk uit.
Dus heb ik ja gezegd, en zijn we getrouwd.
We zijn al 55 jaar getrouwd.
VIER MAANDEN LATER
Ik wil ook zo'n ding.
- We zijn hier voor Jess en Marie. - Geen paniek, we vinden wel wat.
- We hadden 'n plant moeten kopen. - Het perfecte geschenk.
- Een tropenhelm met ventilator. - Wat moeten ze daarmee?
Geen idee, maar je kunt er ook lekker in frituren.
Roep de honden, de jacht is voorbij.
Sally, dit is te gek.
Sally, kom hier.
Moet je kijken.
Een zingmachine.
Je zingt mee met de instrumentale versie.
- Dit komt uit Oklahoma. De tekst ligt hier. - "Surrey With The Fringe on Top".
Nou jij.
Het is mijn stem, hè? Je haat mijn stem.
- Joe vond er ook niks aan... - Helen.
Ze komt recht op me af.
Hoe is 't, Harry?
Goed.
Dit is Ira Stone. Harry Burns.
Pardon, dit is Sally Albright. Helen Hillson, met Ira.
Aangenaam.
- Tot ziens dan maar weer. - Dag.
Het was me 'n genoegen, Ira.
Gaat 't?
Kan niet beter.
Ze zag er vreemd uit, heel vreemd.
- Ik ken haar niet. - Geloof me maar.
Haar benen zagen er zo dik uit. Ze houdt vast vocht vast.
Heus, dat mens spaart alles.
Weet je zeker dat 't gaat?
Ach, 't moest 'n keer gebeuren.
In 'n stad met acht miljoen inwoners loop je geheid tegen je ex aan.
Ik vind 'm leuk.
- Heel huiselijk. - We vragen 't aan Harry en Sally.
Wat denken jullie?
- Leuk. - Onderwerp gesloten.
Net iets voor kerels.
Sally?
- Wat is er mis mee? - Alles is mis met dat gedrocht.
Dat zeg ik ook niet over jouw spullen.
Als we 'n extra kamer hadden, kon je al je spullen én je barkrukken erin kwijt.
Wat heb je tegen m'n barkrukken?
Harry, help me.
- Het is gewoon 'n kwestie van smaak. - Er is niks mis met mijn smaak.
Iedereen denkt van zichzelf dat hij goeie smaak heeft.
Geinig.
Zo zijn Helen en ik ook begonnen.
We hingen dingen aan de muur, gingen samen spullen kopen.
En weet je wat?
Zes jaar later sta je als 'n idioot te zingen, terwijl Ira op je afkomt.
Moet dat nu?
Ja, want ik wil dat onze vrienden weten wat ze te wachten staat.
Nu is alles nog koek en ei. Iedereen is verliefd.
Dat is geweldig, als je maar weet dat je op 'n dag zult vechten om dit bord.
Dit prul hier gaat je 'n fortuin kosten aan telefoontjes naar je advocaat.
Doe me 'n plezier.
Schrijf je naam in je boeken, nu je nog weet wat van wie is.
Want op 'n dag vliegen jullie elkaar in de haren om die salontafel.
Al is 't nog zo'n dom cowboyding.
- Je zei dat je 'm leuk vond. - Uit beleefdheid.
Hij is net Helen tegen 't lijf gelopen.
Ik wil je iets beloven.
Die tafel mag je altijd houden.
Ik ben te ver gegaan.
Je moet niet altijd zo met 't hart op de tong lopen.
- Vind je? - Ja.
Het is niet altijd 't juiste moment.
Als je weer 'n college geeft over etiquette, laat je 't me dan even weten?
- Je hoeft je niet op mij af te reageren. - Daar heb ik anders alle reden toe.
Ik krijg hier levenslessen van 'n ijskoude tante zoals jij.
- Waar slaat dat nou weer op? - Niets raakt je.
- Je bent nooit eens overstuur. - Doe niet zo raar.
Je bent nooit eens verdrietig om Joe.
Hoe kan dat nou? Mis je hem dan helemaal niet?
- Ik hoef dit niet te nemen. - Je bent er overheen, zeg je.
- Zoek dan 'n ander. - Ik ga toch uit?
Maar heb je 't al met iemand gedaan sinds je bij Joe weg bent?
Wat heeft dat er nou mee te maken?
Moet ik iemand neuken om te bewijzen dat ik Joe vergeten ben?
Jij hebt straks heel New York platgeneukt.
Dat heeft jou toch ook niet over Helen heen geholpen?
Ik ga alleen met iemand naar bed omdat ik 'm leuk vind.
Jij doet 't puur uit wraak.
Ben je uitgepraat?
Mag ik iets zeggen?
Het spijt me.
Geen woord.
Een aap.
Horen, zien en zwijgen.
Een aangeklede aap.
Een baby.
- De Apenplaneet. - Het is 'n baby, oen.
Het ziet er niet uit als 'n baby.
Grote mond... Mick Jagger is 'n baby.
- Baby-aap. - Hou op met je apen.
- Babymond. - De mond van Rosemary's Baby.
Kus de baby.
Baby stinkt uit de bek.
Nog 15 seconden.
Babyboom.
Teken iets wat ergens op lijkt.
Huilende baby. Kus de baby.
Kotsende baby. Exorcist-baby.
- Yes Sir, that's my baby. - No Sir, don't mean maybe.
De tijd is om.
Babytaal.
Dat is toch geen gezegde?
En "baby stinkt uit de bek" wel? Dat dacht ik niet.
De eindstand is 110 voor ons en 60 voor jullie.
Ik kan niet tekenen.
Dat is 'n baby en dat is praten. Je bent geweldig.
Wie wil er koffie?
- Ik, schat. - Heb je thee?
- Eén thee. - Extra sterk.
Ik help je wel. Zonder cafeïne?
- Waar is de wc? - Aan 't einde van de gang.
- Vreemde baby. - Wat klopt er niet?
- Alles. - Waar heb je de omslag van je boek?
In de studeerkamer. Julian, doe alsof je thuis bent.
Studeerkamer. Klinkt goed, hè?
Vind je niet dat Emily te jong is voor Harry?
- Ja, maar ze heeft al veel bereikt. - Hoezo? Ze maakt toetjes.
Vind jij Julian niet saai?
- Je kunt leuk met 'm praten. - Hij is te lang om mee te praten.
- Ze bakt 3500 van die taarten per week. - Emily is toch niet "Tante Emily"?
- We zijn samen naar de Mets gaan kijken. - Naar de Mets?
- Het was niet afgesproken. - Sally heeft de pest aan honkbal.
Harry houdt niet van gebak.
- Julian is 'n kanjer. - Ik weet 't. Hij is zo volwassen.
- Emily is geweldig. - Maar toen ik 'r vroeg waar ze was
toen Kennedy vermoord werd, schrok ze: "Ted Kennedy is neergeschoten?"
Ben je alleen?
Ik had net m'n boek uit.
- Kun je hierheen komen? - Wat is er?
- Hij gaat trouwen. - Wie?
- Joe. - Ik kom eraan.
Gaat 't?
Kom binnen.
- Ik weet dat 't laat is. - Dat geeft niet.
Ik ga 'n zakdoekje halen.
Hij belde op om te vragen hoe 't met me was.
Goed, zeg ik. Met hem ging 't ook goed.
Z'n secretaresse was op vakantie, hij had 't druk, blablabla...
Hij doet me niks meer, dacht ik nog.
Ik snap niet wat ik in hem zag.
Ineens zegt ie: "Ik moet je iets vertellen."
Ze werkt bij 'm op kantoor. Kimberly, heet ze.
Hij kent haar pas.
Ze had 'n overgangsfase moeten zijn, niet z'n grote liefde.
En ik maar denken dat hij niet in 't huwelijk geloofde.
Maar hij wou best trouwen, alleen niet met mij.
Hij hield niet van me.
Zou je 'm terug willen?
Nee.
Maar waarom wou hij niet met mij trouwen?
- Wat mankeert er aan me? - Niets.
- Ik ben moeilijk. - Een uitdaging.
- Ik ben veel te onwrikbaar. - Maar op 'n leuke manier.
Ik heb 'm weggejaagd.
En straks word ik 40.
Wanneer?
- Ooit. - Over acht jaar.
Maar 't zit eraan te komen, en dan is 't te laat.
Voor mannen ligt 't anders.
Charlie Chaplin was 73 toen z'n jongste geboren werd.
Maar hij was te oud om 't kind op te tillen.
Ach, kom.
Het komt goed. Heus.
Doe maar, ik draag 'm toch niet graag.
Het komt wel goed.
Ik ga thee zetten.
Mag ik nog 'n knuffel?
- Lig je lekker? - Ja, hoor.
- Wil je iets drinken? - Nee, dank je.
Ik ga water halen, dus 't is geen moeite.
Water dan maar.
Is dit 'n alfabetische index van al je video's?
- Wil je er een kijken? - Alleen als jij dat wilt.
Wil je gaan slapen?
Wat doe je?
Ik moet gaan.
Ik moet me omkleden en naar kantoor.
- Zullen we vanavond ergens gaan eten? - Oké.
- Mooi. Ik bel je wel. - Goed.
Die van jou.
- Ik weet dat 't vroeg is. - Is er iets?
Wie belt er nou zo vroeg?
- Het is vreselijk. - Wat?
- Wie belt er nou zo vroeg? - Ik wil even praten.
Wat is er?
- Harry was hier. - Ik was bij Sally.
- Ik was overstuur. - Van 't ene kwam 't andere.
- We kusten en... - Om 't kort te houden...
We hebben 't gedaan.
Fantastisch. Dat hadden jullie al veel eerder moeten doen.
- Jullie zijn voor elkaar geboren. - Twee vliegen in één klap.
Hoe was 't?
- Fijn. - Goed, dacht ik eerst.
- Verstikkend. - Maar later niet.
Wat jammer.
- Ik moest weg. - Hij smeerde 'm.
- Ik voel me rot. - Wat gênant.
Daar kan ik inkomen.
- Ik word ziek. - Ik word verkouden.
Het leven gaat verder.
Nooit met iemand slapen omdat je ex gaat trouwen.
- Wie is dat? - Is dat Jess?
- Jane Fonda op de video. - De televisie.
Wil je komen ontbijten?
- Liever niet. - Ik voel me te rot.
Mooi.
- Het is nog zo vroeg. - Je kunt altijd bellen.
Ik bel je nog wel, ja?
Erg, hè?
Beloof me dat die tijd achter me ligt.
Die tijd ligt achter je.
Ik zeg gewoon dat 't een vergissing was.
Sally, 't was 'n vergissing.
Ik hoop dat ik 'm voor ben.
Ik hoop dat zij me voor is.
- Het was 'n vergissing. - Wat 'n opluchting dat je 't ook zo ziet.
- Niet dat 't niet fijn was, hoor. - Want dat was 't wel.
Absoluut.
- Maar we hadden 't niet moeten doen. - Dat vind ik ook.
Wat 'n opluchting.
Twee salades.
Ik vind 't geweldig dat we hier gewoon kunnen zitten zonder iets te zeggen.
Als je 't net met iemand gedaan hebt, heb je elkaar van alles vertellen.
Sally en ik wisten al alles van elkaar.
Daar lagen we dan.
- Snap je wat ik bedoel? - Ja, hoor.
Ik weet 't niet.
Misschien bereik je 'n punt waarop het te laat is om nog seks te hebben.
Brengt Harry iemand mee?
Ik denk 't niet.
- Heeft hij iemand? - Hij had iets met 'n antropologe, maar...
- Hoe ziet ze eruit? - Slank, mooi, grote tieten.
Een echt angstvisioen, dus.
Wat vind je ervan?
De waarheid.
Prachtig.
Vandaag zijn we getuige van het huwelijk van Marie en Jess,
en zegenen we hun huwelijksgeloften in.
De geloften die ze afleggen, maken hun leven tot één.
De wijn die ze drinken. maakt hun hart tot één.
De ring die ze dragen, is het symbool van hun echtelijke liefde.
Ze ziet er stralend uit.
- Het is 'n compleet nieuw mens. - Ja, geweldig.
- Nu jij nog. - Ik?
- Wil je dansen? - Reken maar.
- Mooie dienst. - Prachtig.
Wat heb ik de pest aan de kersttijd. Ik ben altijd blij als 't weer voorbij is.
Heel wat mensen plegen zelfmoord.
Wilt u 'n garnalenhapje?
- Hoe maak je 't? - Prima.
Heb je 'n vriendje?
- Hou je mond. - Waarom?
Ik wil er niet over praten.
Waarom kunnen we niet verder? Moet dit altijd 'n obstakel blijven?
- Altijd? Het is net gebeurd. - Drie weken geleden.
Dit doet me denken aan hondenjaren. Die duren zeven gewone jaren.
Bedoel je dat een van ons 'n hond is?
- Wie dan? - Jij.
O ja?
Ik ben de hond?
Als er iemand de hond is, dan ben jij 't. Jij doet alsof 't niets te betekenen had.
- Zo belangrijk was 't toch niet? - Wel waar.
En dat weet je best, want je was meteen de deur uit.
- Niet waar. - Je wist niet hoe snel je weg moest.
- Het was toch 'n vergissing? - De grootste van m'n leven.
- Wat wil je toch van me? - Niks.
Ik wil één ding duidelijk stellen.
Geen haar op m'n hoofd dacht eraan om met jou naar bed te gaan.
Jij was degene die mij met tranen in d'r ogen smeekte om te blijven.
Wat moest ik anders doen?
- Heb je 't uit medelijden gedaan? - Nee...
Klootzak.
Even uw aandacht graag.
Ik wil 'n toast uitbrengen op Harry en Sally.
Als Marie of ik hen enigszins aantrekkelijk hadden gevonden,
dan waren we hier vandaag niet.
Met mij.
Het is bijna kerstmis, een tijd van geven en vergeven.
Niet veel mensen weten 't, maar het is ook 'n tijd van kruiperig doen.
Dus als je me terugbelt, hang ik de traditionele slijmbal voor je uit.
Bel me.
Spreek een boodschap in.
Neem op als je er bent, ik wil met je praten.
Je antwoordt niet, dus ik neem aan dat je: a) niet thuis bent,
b) thuis bent, maar niet met me wilt praten,
c) thuis bent, met me wilt praten, maar vastzit onder iets zwaars.
Bel me terug als 't antwoord a of c is.
Ze wil niet met me praten. Ik heb gedaan wat ik kon.
Ze belt maar als ze wil praten. Ik heb me al idioot genoeg gedragen.
als je in een dipje zit
kun je altijd bij mij terecht
want ik zie je echt zitten
ik kan lief en teder zijn
bel me
al is het laat
bel me
niet bang zijn
geef me 'n belletje
bel me en ik kom eraan
Bel me.
Ik wist niet dat je thuis was.
- Wat ben je aan 't doen? - Ik ging net de deur uit.
Waarheen?
- Wat wil je? - Niks.
Ik wou alleen zeggen dat 't me spijt.
- Ik moet gaan. - Wacht.
Wat doe je met oudjaar? Ik heb nog niemand voor 't feest bij de Tylers.
En als we niemand hadden,
zouden we samen gaan, toch?
Ik ben je troostprijs niet.
Dag.
Het is weer nieuwjaar en voor de zestiende keer
komen we vanuit...
Dit is zo slecht nog niet. ik lig hier met de lekkerste koekjes aller tijden.
En de Knicks worden straks voor 't eerst sinds 1973 weer kampioen.
Waarom heb ik hierin toegestemd?
Dit lijkt er meer op.
Lekker in de frisse lucht. Geen ziel te bekennen.
Wie wil er nu op 'n feest lopen doen alsof ie 't naar z'n zin heeft?
Dit is trouwens 'n goed moment om etalages te kijken.
Dit is zo erg nog niet.
Zegt die kerel: "Lees dan wat erop staat."
- Ik ga naar huis. - Er zijn geen taxi's.
Je weet toch dat vriendschap onmogelijk is?
Waarom?
Bij vriendschap tussen man en vrouw staat seks altijd in de weg.
Niet waar.
Met 'n aantrekkelijke vrouw wil 'n man vrijen.
En als zij nou niet wil?
Maakt niet uit. Seks wint 't altijd van vriendschap. Punt uit.
Dan worden we geen vrienden.
Jammer. Ik ken verder niemand in New York.
- Ik hou 't voor gezien. - Het is bijna twaalf uur.
- Maar ik heb niemand om te kussen. - Ik kus je wel.
- Blijf nog even. - Ik wil echt weg.
- Twee minuten. - Ik bel je morgen.
Ik heb goed nagedacht. Ik hou van je.
- Wat? - Ik hou van je.
- Wat moet ik daarop zeggen? - Wat dacht je van "ik ook van jou"?
- Wat dacht je van "tot kijk"? - Doet je dat dan niks?
Ik weet dat 't oudjaar is en dat je je eenzaam voelt,
maar je kunt me hier niet zomaar mee overvallen.
- Zo werkt 't niet. - Hoe werkt 't dan?
In elk geval niet zo.
Wat dacht je hiervan?
Ik hou ervan dat je 't altijd koud hebt.
Dat je 'n uur nodig hebt om iets te bestellen.
Dat je zo fronst als je naar me kijkt alsof ik gek ben.
Dat je geur 's avonds laat nog in mijn kleren zit,
en dat je de laatste bent met wie ik wil praten voordat ik ga slapen.
En niet omdat ik eenzaam ben of omdat 't oudjaar is.
Ik ben hier omdat ik besef dat ik de rest van m'n leven bij je wil zijn,
en ik wil dat de rest van m'n leven zo vlug mogelijk begint.
Zie je wel? Dat ben jij nou ten voeten uit.
Je zegt iets waardoor ik je niet kan haten.
En ik haat je.
Ik haat je heel erg.
Wat zingen ze nou eigenlijk? Dat vraag ik me al jaren af.
Should auld acquaintance be forgot.
Moeten we ze vergeten, of moeten we aan ze denken als we ze vergeten zijn?
Dat kan dus niet, want we zijn ze al vergeten.
Misschien dat we niet mogen vergeten dat we ze vergeten zijn.
In elk geval gaat 't over oude vrienden.
Eerst konden we elkaar niet uitstaan.
Ik kon jou niet uitstaan, bedoel je.
Later herkende je me niet eens.
Wel waar.
Bij onze derde ontmoeting werden we vrienden.
We zijn lang vrienden geweest.
Toen 'n tijdje niet.
Toen werden we verliefd.
- Drie maanden later zijn we getrouwd. - Het is snel gegaan.
Twaalf jaar en drie maanden.
- Het was 'n prachtige bruiloft. - Ja, hè?
Met 'n enorme kokostaart.
Een gigantisch ding, met verschillende lagen
en 'n hele lekkere chocoladesaus ernaast.
Niet erop, want daar wordt de taart zo klef van.
Vooral de kokos, dus ernaast is beter.